از منظر تقسیمبندیهای رسانهای مکلوهان، معماری نیز قابل تفکیک به دوگونه سرد و گرم است. برای رسانهی معماری مخاطبانی در نظر میگیریم و با بررسی رابطه موجود میان این مخاطبان و شخص معمار به عنوان صاحب رسانهی معماری، به گرمی و سردی این رسانه پی خواهیم برد.
نمونهی بارز «معماری سرد» به عنوان مثال در کارهای رِم کولهاوس قابل پیگیری است. جایی که معماری بیشتر به شکل (Shape) نزدیک میشود و در مقابل پیتر آیزنمن با ارائه کارهایی بر مبنای فرم (Form) «معماری گرم» را به ما معرفی میکند.
بنابراین شکلگرایی و فرمگرایی بهترتیب یکی از ویژگیهای معماری سرد و گرم هستند. معمار شکلگرا با طرح خود و ارائه دادههای کمتر در اثرش، امکان مشارکت و تبادل نظر با مخاطب یا مصرفکننده معماری خود را مهیا میکند. در مقابل معمار فرمگرا با ارائه اثری فرمال و تمام و کمالگویی جزئیات شکلی، راه را بر گفتگوی دو جانبه میان طراح و مخاطب اثر مسدود و رابطهای یکجانبه از سوی خود به سمت مخاطب برقرار میکند.
به دو تصویر زیر نگاه کنیم. ما به عنوان مخاطب، در مورد کدام یک از این دو اثر بیشتر میتوانیم با شخص معمار به گفتگوی دوجانبه بنشینیم؟
برج تلویزیوین مرکزی چین (CCTV) در پکن، اثر رم کولهاوس
برج معروف به خانه ماکس راینهارت (کارگردان تئاتر اتریشی) در برلین، اثر پیتر آیزنمن
