Beyond The Blue
نوشته شده توسط نصیر زرین پناه | Wolf Prix، architecture یکشنبه ۲ دی ۱۳۸۶«آرزو میکردم که لااقل باد پیکر داشت. ولی همهی آن چیزها که خشممان را برانگیخته و ما را به بیشترین درجه آزار میدهند، بیپیکرند.» (موبی دیک، هرمان مِلویل)
وُلف پریکس و همکاران، نتیجهی ۴ دهه از فعالیتهای حرفهایشان از ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۸ را با نمایش ۳۰۴ ماکت از پروژههای دفتر معماری Coop Himmelb(l)au در موزهی هنرهای کاربردی وین در معرض بازدید عموم قرار دادهاند. شاید حلقهی مشترکی که زنجیرههای این ۴۰ سال فعالیت را به هم متصل میکند، تکیه بر عنصر خیالپردازی و و تلاش برای جسمانی کردن مفاهیم بیپیکر در کالبدی بهنام معماری باشد. Coop Himmelb(l)au همچنان که از نامش بر میآید آسمانِ را گسترهی نامنتاهی کارش قرار میدهد و با معماریاش به قسمتی از این فضای آبیرنگِ بیانتها، پیکر مادی بخشیده و آنرا ثبت میکند. شکل در معماری او همچون تودههای معلق ابر غیرقابلپیشبینی و متغیر است و به همین دلیل کثرتگرایی، پیچیدگی و ناپایداری از ویژگیهای اساسی معماری اوست. پریکس برای اشاره به ایدهی سیالیت در معماریاش، «ابرِ هَملِت» را از متن نمایشنامهی شکسیپر نقل میکند:
Hamlet: Do you see that cloud, that’s almost in shape like a camel?
Polonius: By the mass, and ‘t is like a camel, indeed.
Hamlet: Methinks, it is like a weasel.
Polonius: It is backed like a weasel.
Hamlet: Or, like a whale?
Polonius: Very like a whale.
معماری محتوایی است جسمانی و نه پوستهای توخالی. این اولین دستمایهی کاری پریکس بعد از ۴۰ سال کماکان دستنخورده باقیمانده. ردپای «ابر هملت» در آخرین آثار دفتر Coop Himmelb(l)au و حتی در پروژههای دانشجویی شاگردانش در دانشگاه هنر کاربردی وین قابل مشاهده هستند.
پیوندهای مرتبط:
Coop Himmelb(l)au
Beyond The Blue
Musée des Confluences
BMW Welt
Studio Prix
نمایشگاه بررسی معماری و هنر ایران
دوست عزیز جناب آقای مهندس نصیر زرین پناه شما به ضیافت معماری فضای رویداد دعوت شده اید. با حضور گرم و صمیمی خود محفل دوستانه ما را رونق بخشید. چشم انتظار دیدار شما در ضیافت سوم با موضوع«سیستم آموزش معماری» هستیم.
سلام جناب مهندس[گل] وبلاگ بسیار جالب و پر باری دارید..اگه به وبلاگ ما هم سری بزنید و ما رو از نظرات سازنده ی خودتون دریغ نکنید ممنون میشم[گل]در ضمن اگه مایل به تبادل لینک هستید کامنت بذارید..امیدوارم همیشه سر بلند و موفق باشید..با تشکر میلاد عبادی[گل]
سلام جناب مهندس وبلاگ بسیار جالب و پر باری دارید..اگه به وبلاگ ما هم سری بزنید و ما رو از نظرات سازنده ی خودتون دریغ نکنید ممنون میشم]در ضمن اگه مایل به تبادل لینک هستید کامنت بذارید..امیدوارم همیشه سر بلند و موفق باشید..با تشکر میلاد عبادی
سلام…از اینکه پیشرفتتو کمی میتونم ببینم، خوشحالم.
من که زبون آلمانیتونو نمیتونم بفهمم، در نتیجه نتونستم حرفهای هولاینرو بخونم، برا همین یه سؤال برام پیش اومد: من فکر میکنم این جملهی «همه چیز معماری است» منظور اینه که در معماری دیدی وجود داره که میگه باید همه چیزو طراحی کرد…یعنی در هر مقیاسی ؛ از مبلمان تا جزییات و فرم و فضا….آیا این همان است یا من اشتباه میکنم؟
دوم اینکه لفظ «مهندس» بیشتر بهنظر من یه عقده یا حتی بیماری رفتاریای است که در همهی قسمتها و درجات مردم جامعهی ما ایرانیان بشدت وجود داره…وبلاگ ندارم وگرنه اونجا بیشتر توضیح میدادم…برای اینجا، همینقدر پرحرفی بسه!
قربانت و مشتاق دیدار
نصیر:
سلام فربد جان.
منظور آقای هولاین تقریباً همینیاست که بهش اشاره کردهای البته باز بلندپروازانهتر و فراتر از مقولهی طراحی در مقیاسهای مختلف. او میگوید: «معماری یکی از رسانههای ارتباطی است و معماران باید از پرداختن صرف به ساختمانها خودداری کنند». خوب، در مورد درستی یا نادرستی این گزاره نمیتوان بحثی کرد، آقای هولاین میتوانند در هر مسیری که دوست دارند نظریهپردازی کنند ولی ارزش این نظریهپردازیها تا کجاست و آیا میتوان آموزش معماری را بهچنین اظهارنظرهای کلی و بیمحتوایی تقلیل داد و از آموزش اصول اولیه خود معماری در دانشگاهها غفلت کرد؟ غفلتی که میتواند فاجعهساز باشد. حرف هولاین چه چیز جدیدی دارد که به من بیاموزد؟ اگر هدفش اشاره به اهمیت معماری در دنیای امروز است که کاری جز بازگویی امری واضح و مسلم انجام نداده است.
منتظر راهاندازی وبلاگات هستم.