نمیدانم ولی عملکرد کنونی میزبانان محترم ششمین ضیافت – افرادی که خودم در صحت کامل عقل آنها را پیشنهاد کردهام – با انتظاراتی که پیشتر از وظایف آنها داشتهام جور در نمیآیند. نمیدانم تقصیر از خودِ من است که علیرغم انفعالی که در وبلاگنویسی دارم، اینچنین انتظار فعالیت از دیگر دوستان را دارم یا مشکل از آنهاست که بنا به هزاران دلایل قابل فهم، کمکاری میکنند. و یا هم از هردویمان. انتظار من از دوستان چیز زیادی نیست. در واقع این انتظار بهمراتب کمتر از توانمندیهایی است که بهخاطرش آنها را به میزبانی ضیافت ششم دعوت کردم. پیگیری یکی از پررنگترین توانمندیهای آنها بود. نمیخواهم وقتشان را صرف نوشتن و ارسال دعوتنامه به کامنتدانی وبلاگ این و آن کنند. نمیخواهم خودشان را به آب و آتش بزنند تا خدای ناکرده از اصل و اساس زندگی و کارشان فاصله بگیرند. فقط میخواهم اگر حضور پیگیر آنلاین برایشان مقدور نیست، حداقل در سایه حضور داشتنه باشند و با تأخیری چند ساعته به فعالیت دوستانی پاسخ بگویند که با مطالب، پیشنهادات و انتقاداتشان به میهمانی آنها آمدهاند.
حالا منِ میزبانِ خلعِ مسئولیت شده، منِ همکار، با انتقادم قدم به میهمانی دوستان گذاشتهام. منتظر میمانم تا مرا به داخل فرا بخوانند.
ضیافت پنجم وبلاگهای معماری با پایان فروردین ماه رسماً به اتمام رسید. به غیر از مطالبی که قرار است محمدرضا شیرازی در تکمیل تجربهی فضایی بازدیدش از آثار لوکوربوزیه ارائه کند، ۱۵ نفر با مطالبی که منتشر کردند در این مهمانی شرکت کردند و دوستانی هم که با تاخیر خواهند رسید، نامشان در فهرست مربوطه قرار داده خواهد شد. همینجا از همهی کسانی که با حضورشان به جمع کوچک و خودمانی این ضیافت رونق بخشیدند، تشکر میکنم.
چهار رویکرد عمده در جهتدهی به نوشتههای دوستان «از فضا» قابل تشخیص بود:
۱) یکی بازگویی تجربههای شخصی از حضور در فضایی خاص و ذکر مشاهدات عینی و کیفیات فضایی برجسته آثار معماری از طریق توصیف فضاها و استفاده از تصاویر مرتبط. مطالب دوستانی که در این دسته قرار میگیرند عبارتند از: نصیر زرین پناه، سحر نهاوندینژاد، سمیرا گودرزی و احمدرضا سلیمانی، محمدرضا شیرازی، مرتضی میرغلامی و خشایار کاشانیجو.
۲) رویکرد تئوری-محور نویسندگان در جهت شناسایی چیستی فضای معماری، تعریف حدود آن، جایگاه مخاطب در درک فضا، واقعبودگی در فضا، نسبت درون و برون، پر و خالی و محیط پیرامون در شکلدهی به مفهوم فضا، فضای ساختهشده و فضای زیستهشده و مواردی از این قبیل توسط نینا شاهرخی، فرهاد شرفی، افروز نبوی و میثم معصومی.
۳) و در نهایت، نوشتههایی که همزمان بخشهایی از هر دو گرایش بالا را یکجا گرد آورده و نشان میدهند که فضا نه آن عنصر پیچیده و دیرباب معماری بلکه بازگشت به سادهترین اصول زندگی روزمره انسانهاست مثل نوشتههای حسامالدین عتیقی، آزاده رشیدشمالی، علیرضا تغابنی و زهرا غیور.
۴) تجسم فضا با ارائه طرحهای سهبعدی در تصاویر علی خیابانیان.
بعلاوه، نقدهایی هم توسط هومن فروغمند اعرابی و فرهاد شرفی در اشاره به موضوع ضیافتها نوشته شدهاند که مطالعهی آنها در اینجا خالی از فایده نخواهد بود.
معرفی میزبان بعدی:
کمال یوسفپور پیشنهاد من برای میزبانی بعدی ضیافت وبلاگهای معماری است. کسی که به دلیل پشتکار و هدفمندی در وبلاگنویسی، بهترین گزینه برای برگزاری یک ضیافت وبلاگی در زمینهی تخصصی معماری خواهد بود. بدون شک در صورت پذیرش او، پدیدهی ضیافتها از نظر کیفی و محتوایی حرکتی رو به جلو پیدا خواهد کرد. از او خواهش میکنم که این مسئولیت را بپذیرد.
پیشنهاد من:
با توجه به پتانسیل موجود و توجه به این نکته که ضیافتها به دلیل محدودیتهای پیشِرو نمیتوانند تا ابد ادامه پیدا کنند و خطر یکنواختی و تکرار هر لحظه آن را تهدید میکنند، پیشنهاد میکنم که از همین حالا عددی را به عنوان آخرین دورهی برگزاری ضیافتها پیشنهاد کنیم، تا مثلاً بعد از ۷ یا ۱۰ دوره برگزاری، پروندهی این رویداد در دنیای اینترنت بسته شده و ارزش ایدهی اولیه و حرکت گروهی که به دنبال آن انجام شد باقی بماند.
کمال یوسفپور به دلیل مشغلههای شخصی نمیتواند مسئولیت میزبانی ضیافت ششم را بپذیرد. علیرغم اینکه با نظر او موافقت کامل دارم ولی باز فکر میکنم که بنا به استدلال سایر دوستان، تا زمانی که افرادی حاضر به پذیرش میزبانی و حضور فعالانه در این ضیافتها هستند، نباید مانعی در مسیر این حرکت جمعی قرار دهیم. بنابراین از خانم آزاده شاهچراغی با توجه به سوابق آموزشی ایشان برای قبول میزبانی ضیافت بعدی دعوت میکنم تا در صورت موافقت، شاهد تحولی در روند کیفی برگزاری میهمانیها و فضای «مردانه» حاکم بر آن باشیم.
——-
دوستان عزیز،
ببخشید بهخاطر تأخیر این چند روزه. و ممنون از خانم شاهرخی که چندین بار در این مورد به من تذکر دادند.
میزبان پیشنهادی بعدی من، آقای احمدرضا سلیمانی و خانم سمیرا گودرزی، نویسندگان وبلاگ پرتیکان هستند. همواره بصورت جدی پیگیر ضیافتها و رویدادهای دنیای مجازی معماری بودهاند و به عنوان نخستین میهمانان در ضیافت پنجم وبلاگها هم شرکت داشتند. ا
میدوارم که بپذیرند.
هنوز خبری از میزبانان پیشنهادی نشده. امکان اینکه وبلاگنویسی چهار پنج روزی سراغی از دنیای مجازی و کامنتهای دریافتیاش نگیرد، تقریباً بعید است. اگر کسی از نزدیک خانم و آقای سلیمانی را میشناسد، لطفاً خبری از آنها برای ما بگیرد. به امید سلامتی این دو دوست.
