ضیافت پنجم: جمعبندی و پایان
نوشته شده توسط نصیر زرین پناه | ضیافت یکشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸۷ضیافت پنجم وبلاگهای معماری با پایان فروردین ماه رسماً به اتمام رسید. به غیر از مطالبی که قرار است محمدرضا شیرازی در تکمیل تجربهی فضایی بازدیدش از آثار لوکوربوزیه ارائه کند، ۱۵ نفر با مطالبی که منتشر کردند در این مهمانی شرکت کردند و دوستانی هم که با تاخیر خواهند رسید، نامشان در فهرست مربوطه قرار داده خواهد شد. همینجا از همهی کسانی که با حضورشان به جمع کوچک و خودمانی این ضیافت رونق بخشیدند، تشکر میکنم.
چهار رویکرد عمده در جهتدهی به نوشتههای دوستان «از فضا» قابل تشخیص بود:
۱) یکی بازگویی تجربههای شخصی از حضور در فضایی خاص و ذکر مشاهدات عینی و کیفیات فضایی برجسته آثار معماری از طریق توصیف فضاها و استفاده از تصاویر مرتبط. مطالب دوستانی که در این دسته قرار میگیرند عبارتند از: نصیر زرین پناه، سحر نهاوندینژاد، سمیرا گودرزی و احمدرضا سلیمانی، محمدرضا شیرازی، مرتضی میرغلامی و خشایار کاشانیجو.
۲) رویکرد تئوری-محور نویسندگان در جهت شناسایی چیستی فضای معماری، تعریف حدود آن، جایگاه مخاطب در درک فضا، واقعبودگی در فضا، نسبت درون و برون، پر و خالی و محیط پیرامون در شکلدهی به مفهوم فضا، فضای ساختهشده و فضای زیستهشده و مواردی از این قبیل توسط نینا شاهرخی، فرهاد شرفی، افروز نبوی و میثم معصومی.
۳) و در نهایت، نوشتههایی که همزمان بخشهایی از هر دو گرایش بالا را یکجا گرد آورده و نشان میدهند که فضا نه آن عنصر پیچیده و دیرباب معماری بلکه بازگشت به سادهترین اصول زندگی روزمره انسانهاست مثل نوشتههای حسامالدین عتیقی، آزاده رشیدشمالی، علیرضا تغابنی و زهرا غیور.
۴) تجسم فضا با ارائه طرحهای سهبعدی در تصاویر علی خیابانیان.
بعلاوه، نقدهایی هم توسط هومن فروغمند اعرابی و فرهاد شرفی در اشاره به موضوع ضیافتها نوشته شدهاند که مطالعهی آنها در اینجا خالی از فایده نخواهد بود.
معرفی میزبان بعدی:
کمال یوسفپور پیشنهاد من برای میزبانی بعدی ضیافت وبلاگهای معماری است. کسی که به دلیل پشتکار و هدفمندی در وبلاگنویسی، بهترین گزینه برای برگزاری یک ضیافت وبلاگی در زمینهی تخصصی معماری خواهد بود. بدون شک در صورت پذیرش او، پدیدهی ضیافتها از نظر کیفی و محتوایی حرکتی رو به جلو پیدا خواهد کرد. از او خواهش میکنم که این مسئولیت را بپذیرد.
پیشنهاد من:
با توجه به پتانسیل موجود و توجه به این نکته که ضیافتها به دلیل محدودیتهای پیشِرو نمیتوانند تا ابد ادامه پیدا کنند و خطر یکنواختی و تکرار هر لحظه آن را تهدید میکنند، پیشنهاد میکنم که از همین حالا عددی را به عنوان آخرین دورهی برگزاری ضیافتها پیشنهاد کنیم، تا مثلاً بعد از ۷ یا ۱۰ دوره برگزاری، پروندهی این رویداد در دنیای اینترنت بسته شده و ارزش ایدهی اولیه و حرکت گروهی که به دنبال آن انجام شد باقی بماند.
کمال یوسفپور به دلیل مشغلههای شخصی نمیتواند مسئولیت میزبانی ضیافت ششم را بپذیرد. علیرغم اینکه با نظر او موافقت کامل دارم ولی باز فکر میکنم که بنا به استدلال سایر دوستان، تا زمانی که افرادی حاضر به پذیرش میزبانی و حضور فعالانه در این ضیافتها هستند، نباید مانعی در مسیر این حرکت جمعی قرار دهیم. بنابراین از خانم آزاده شاهچراغی با توجه به سوابق آموزشی ایشان برای قبول میزبانی ضیافت بعدی دعوت میکنم تا در صورت موافقت، شاهد تحولی در روند کیفی برگزاری میهمانیها و فضای «مردانه» حاکم بر آن باشیم.
——-
دوستان عزیز،
ببخشید بهخاطر تأخیر این چند روزه. و ممنون از خانم شاهرخی که چندین بار در این مورد به من تذکر دادند.
میزبان پیشنهادی بعدی من، آقای احمدرضا سلیمانی و خانم سمیرا گودرزی، نویسندگان وبلاگ پرتیکان هستند. همواره بصورت جدی پیگیر ضیافتها و رویدادهای دنیای مجازی معماری بودهاند و به عنوان نخستین میهمانان در ضیافت پنجم وبلاگها هم شرکت داشتند. ا
میدوارم که بپذیرند.
هنوز خبری از میزبانان پیشنهادی نشده. امکان اینکه وبلاگنویسی چهار پنج روزی سراغی از دنیای مجازی و کامنتهای دریافتیاش نگیرد، تقریباً بعید است. اگر کسی از نزدیک خانم و آقای سلیمانی را میشناسد، لطفاً خبری از آنها برای ما بگیرد. به امید سلامتی این دو دوست.
با عرض سلام و خسته نباشید
انصافا میزبانی بسیار شایسته ای در وبلاگ طرح انوشته صورت گرفت از زحمات جنابعالی درین مدت نهایت تشکر و امتنان را دارم……
به نوبه ی خودم از تمامی دوستانی که دراین ضیافت شرکت کردند صمیمانه قدردانی میکنم و برای میزبان بعدی آرزوی موفقیت دارم…
به امید تداوم دوستی ها…
آقای یوسف پور حتما میزبان خوبی خواهند بود و ایده های جدیدی از ایشون خواهیم دید. آقای زرین پناه خسته نباشید. بهترین ها رو براتون آرزو می کنم.
ارزش ها به مرور زمان رنگ نمی بازند بلکه مخاطبان خود را پیدا میکنند و میتواندد پر رنگ تر شوند…این ضیافت ها تنها بهانه ای است برای با هم بودن…من در طی این ضیافت ها از دوستان مفاهیم عمیقی را دریافت کردم که تاثیر بسزایی بعضا بر روی شیوه ها و روشهای معماری ام داشته این مهم است…به اندازه ی کافی در دنیای واقعی خطوط جدا کننده را برایمان پر رنگ کشیده اند …حالا که فرصتی پیش آمده دور از انصاف است که برا ی پایان ان شمارش معکوس را شروع کنیم…برای اجتناب از یکنواختی راه حل های متفاوتی وجود دارد …
با احترام…
نصیر:
خانم غیور، درود بر شما بهخاطر نگاه مثبت و نقطهنظر امیدوارکننده. کسی با نظر شما مخالف نخواهد بود اگر بتوانیم همه همراه با هم در ارتقاء کیفیت مطالب ادای سهم کنیم. به امید روزهای پربارتر
سلام…علیرغم میل باطنی ام به این ضیافت نرسیدم…بسیارگرفتار و بیمار شدم…قصور مرا به بزرگواری خود ببخشید..همواره سلامت و پیروز و شاد باشید.
نصیر:
به امید تندرستی و دیدار در ضیافت بعدی
سلام نصیر جان
خسته نباشید
باید مرا ببخشی که در ضیافت پنجم نتوانستم شرکت کنم.
در پستی جداگانه در وبلاگم از شما پوزش خواسته ام
واقا شرمنده
دوست عزیز. خسته نباشی. از میهمان نوازیت ممنونم. میزبان بعدی هم انتخابی نیکو است. امید که بپذیرد. پیشنهاد تعیین آخرین ضیافت هم جالب و به نوعی قابل تامل است. این گونه پایان گرفتن برایم خوشایند است. تا نظر دیگر دوستان چه باشد.
موفق باش.
آقا ممنون. با اینکه بعد عید ملت حال و هوای مهمونی نداشتند .خوب برگزارش کردی. به شادی
دومین دوره مسابقه بزرگ وبلاگ نویسی تخصصی معماری جهت انتخاب برترین های این عرصه در بخش اول آماده ثبت وبلاگ وزین آن نویسنده محترم است. بدیهی است اقدام شما در ثبت وبلاگتان موجبات هرچه پرمحتواترشدن این حرکت جمعی را فراهم خواهد کرد. منتظرتان هستیم….
آقای زرین پناه ، خسته نباشید
بنده نیز با نظر خانم غیور موافقم و معتقدم که اگر ما برای این حرکت دچار روزمرگی و عادت ونهایتاً تکرار نشویم و به عبارتی نه به گونه ای سنتی، بلکه با دلایلی عقلانی و بر اساس نیاز و حس ضرورت به این حرکت ، می توانیم با نگاه و رویکردی انتقادی به تداوم « ضیافت » ها جان ببخشیم .
با آرزوی شادی برای همۀ شما
نصیرجان … بابت میزبانی شایسته ضیافت پنجم صمیمانه به شما دوست عزیز خسته نباشید میگم و بخاطر عدم شرکت خودم در آن فقط میتوانم اظهار تاسف کنم … از لطفی هم که در اعطای میزبانی ضیافت بعدی به من داشتی بینهایت سپاسگذارم … اما متاسفانه به دلیل مشغلههای مختلفی که این روزها دارم و نمیدانم تا کی ادامه خواهد داشت، نمیتوانم میزبانی ضیافت را قبول کنم … البته در این زمینه هم که ضیافتها نمیتوانند تا ابد ادامه پیدا کنند، با تو کاملا موافقم … پیشنهاد من این است که ضیافتی که به میزبانی شما برگزار شد، آخرین ضیافت باشد … ۵ عدد خوبی برای پایان این ضیافتهاست.
یقینا ماها که وارد دنیای وبلاگنویسی شده و به نوشتن درباره معماری و حواشی آن مشغولیم، همواره در یک ضیافت رسانهای به سر میبریم که جدی گرفتن این کار از سوی ماها و تعامل بیشتر وبلاگنویسان و ارزش قائل شدن برای فعالیتهای همدیگر، این ضیافت را سرشار از شور و شوقی ماندگار خواهد ساخت … اما متاسفانه هر از گاهی این شور و شوق فروکش میکند و افرادی نیز که از دور دستی بر آتش دارند و ماه به ماه وبلاگشان را بهروز نمیکنند و همواره منتقد زمین و زمانند، به منتقد وبلاگهای معماری تبدیل میشوند و برای حرکتهای درون گروهی آن از قبیل ضیافتها نسخه میپیچند و جنکسوار مرگ وبلاگنویسی رسمی معماری را اعلام میکنند … بدون شک حرکتهایی همچون ضیافتها یا مسابقه وبلاگها که هر از چند گاهی وجود آنها در جای خود لازم است، تلنگری است به ماها برای اینکه دچار روزمرگی نشویم و انگیزههایمان را از دست ندهیم و با گرفتن انرژیهای مثبت از همدیگر، بیاعتنا به کسانی که همواره آیه یأس میخوانند و بدون بررسی نفس حرکت و آثار و پیامدهای ارزشمند آن، بلافاصله وارد کم و کیف آن میشوند، با توانی مضاعف به این کار که بیش از همه برای خود ما مفید است، ادامه دهیم.
نصیر عزیز
از پیگیریها و تلاشی که این چند هفته در برگزاری ضیافت داشتی صمیمانه تشکر می کنم. اما در مورد تعیین حد و مرز برای ضیافتها فکر می کنم این اتفاق باید به طور اورگانیک بیافتد. یعنی زمانی که دیگر کسی پیدا نشود که میزبانی را تقبل کند بنابراین به نظر من بهتر است بگذاربم فعلا این حرکت ادامه پیدا کند و مطمئنم کسانی هستند که با کمال میل حاضرند این زحمت را قبول کنند.هر کس خواست مرگ وبلاگ نویسی معماری را اعلام کند! فعلا که من خودم به شخصه از اینکار لذت زیادی می برم. تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.
ممنون
سلام. خواندن دقیق۱۱ کامنت آن هم با جواب هایی که شما به بعضی از آنها داده بودید کار ساده ای نبود. بنابراین اگر در نوشته هایم نکته ای وجود دارد که قبلا دوستان اشاره کرده اند معذرت می خواهم. اولین نکته ای که توجهم را جلب کرد اعلام پایانی برای ضیافت ها بود. آقای زرین پناه من می توانم دلیل گفتن این نظر شما را حدس بزنم. البته اولین فکر، هرگز تنها فکر نیست. اما ما خواهم بگویم که همیشه بیشتر انرژی و وقت ما صرف حاشیه ها می شود و درست به همین خاطر وقتی کاری کم کم دارد به اهدافش نزدیک می شود همه باز می مانند. برای همین هم اینجا ( اینجا می تواند کنایه ای از هر کجا باشد!) کارها یا اصلا به ثمر نمی رسد و یا بسیار دیر و با حواشی فراوان نتیجه می دهد. می خواهم بگویم فرصتی که برای اندیشیدن به دست می آید فرصت بسیار مغتنمی است. ما نباید به جای خالی تفکر در رشته تحصیلی مان عادت کنیم. بگذارید این جریان راه خود را طی کند . به اعتقاد من اصلا مهم نیست که خیلی از کسانی که سنگ ضیافت ها را در ابتدائی ترین گام ها بر سینه می زدند برای پنجمین آن حتی یک خط هم ننوشتند. بگذارید ضیافت کم کم مخاطبان خاصش را پیدا کند. من سیر ضیافت ها را مانند آقای میرغلامی ارگانیک می بینم. پس بگذاریم ضیافت اگر خواست مدتی آسوده باشد(!) خود اعلام کند. بیاییم یک بار هم که شده به اتانازی ( مرگ انتخابی) ضیافت احترام بگذاریم. در مورد میزبان هم عقیده دارم هر کسی می تواند متولی این امر باشد و فقط اعلام آمادگی آن طرف مهم است و نه هیچ چیز دیگر. آقای یوسف پور گزینه خوبی بودند اما حالا که فرصت ندارند ما منتظر اعلام گزینه بعدی بدون اتلاف وقت از جانب شما هستیم. خسته نباشید و دستتان درد نکند.
سلام..سپاس از لطف نظر شما و دعوت شما برای برگزاری ضیافت…اما انگار جبر زمان شامل حال من هم شده است…متاسفانه علیرغم آنکه بسیار به ادامه حیات ضیافت ها علاقه مندم اما به زودی می بایست از تز دکتری ام دفاع کنم و خودتان می دانید که به نتیجه رساندن تلاش چندین ساله نیاز به تلاش بسیار دارد که همزمان شدن آن با کسالتی که برایم پیش آمده است کار را برایم دشوارتر کرده و مسلما با این وضعیت انجام وظایف میزبانی خوب و شایسته دوستان وبلاگ نویس برایم مقدور نیست…امیدوارم بتوانم در زمان دیگری این وظیفه را انجام دهم…اما
وبلاگ نویسان با وبلاگ های نوپا هم تازه نفس ترند و هم پر از ایده های بکر و بنابراین به نظرم …دوستان بسیاری مشتاق پیشبرد ضیافت ها هستند…البته این یک پیشنهاد است….باز هم از دعوت شما سپاسگزارم و از اینکه ناچارم دعوت پر از لطف شما را نپذیرم بسیار شرمنده ام….شاد و پیروز باشید..آزاده شاهچراغی
سلام
با پیشنهاد وزارت مسکن و شهرسازی بیستوچهارم بهمن، سالروز وفات قوامالدین شیرازی بهعنوان روز ملی معمار نامگذاری میشود.
به گزارش بخش هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، فریدون رضویکیا، رییس بنیاد علمی پژوهشی معماری و شهرسازی ایران اعلام کرده است که با توجه به نامگذاری روز سوم اردیبهشتماه بهعنوان روز ملی کارآفرینی توسط هیأت دولت، ثبت روز مذکور که مصادف با بزرگداشت شیخ بهایی است، بهعنوان روز ملی معمار منتفی است.
مهراز از همه دوستان عزیز دعوت می کنه تا نظر یا اعتراض خود را به این خبر اعلام دارند
لطفا این خبر رو در وبلاگتون قرار بدین تا دانشجویان معمار بتونن اعتراض خودشون رو اعلام کنن
http://www.dotline.ir
با عرض سلام و خسته نباشید به میزبان فعال ضیافت پنجم که با وجود تمام مشغله های کاری که در این دوره داشت از قبول این ضیافت سر باز نزد . فعالیت قابل توجهی که باعث شد من که وبلاگ نویس نیستم اولین پست خود را به فضای مجازی ارسال کنم. فضایی که همیشه از ابهامش وحشت داشتم!
چه بسا که شاید همین فضا به ما این اجازه را می دهد که با یک ببخشید و تشکر به همه چیز فیصله دهیم و زباناً حیات حرکتی را اعلام کنیم. من با نظر نصیر کاملاً موافقم ! ضیافت پنجم را باید به عنوان زنگ خطری دید.
حرکتهای هدفدار عموماً آغاز و پایان مشخصی دارند و همین آغاز و پایان مشخص به آنها معنا و ارزش می دهد و یا بهتر بگوییم باعث می شود که برای آنها ارزش قائل باشیم.
این که امکان آن وجود دارد که به چیزی نرسیم همیشه انگیزه خوبی برای حرکت کردن بوده خصوصاً در دنیای معماری.( شارت)
دلیل دیگر اینکه هیچ کدام از ما وقت نداریم . وقت را باید اختصاص داد وگرنه هیچ حرکتی انجام نخواهد پذیرفت وهمین جمله که وقت نکردم یا درگیر بودم دلیل بر بی اهمیت شدن این حرکت است.
بعضی از دوستان به مرگ تدریجی اشاره کرده اند. باید توجه داشته باشیم که باز این طرز فکر بی اهمیت پنداشتن حرکت, فعالیت و زمانیست که توسط میزبان پذیرای این مرگ صرف شده یا خواهد شد.
از همه دوستان دعوت می کنم که با قاطعیت کاری که شروع کرده اند را به اتمام برسانند.
امید وارم که نصیر هم همه ما را ببخشد.
پیروز باشید.
سلام
شما میزبان خوبی هستید. زیادی خوب !! ظاهرن میل ندارید موهبت میزبانی را از دست دهید.!!
اما این میهمانان صبر ایوب ندارند.
همچنان منتظر اعلام میزبان بعدی از جانب شما هستیم.
سلام. ممنون. من هم امشب مطلبی در مورد ضیافت ها خواهم نوشت و احتمالا حداکثر تا فردا ظهر در وبلاگ خواهم گذاشت.
بخاطر تاخیری که ناخواسته پیش آمد معذرت می خواهم. قسمت اول نوشته ام را در وبلاگ گذاشته ام.
به نام خدا
سلام دوست گرامی
مطالبتون بسیار خوب و قابل استفاده بود.
وبلاگ ما هم به روز شده خوشحال خواهیم شد نظرات ارزنده شما رو اونجا ببینیم.
با تشکر
نصیر عزیز
میزبانان بعدی موضوعات را اعلام کرده اند. می توانیم مقدمات ضیافت بعدی را شروع کنیم.
ممنون و خسته نباشی
دومین دوره مسابقه بزرگ وبلاگ نویسی تخصصی معماری جهت انتخاب برترین های این عرصه در بخش اول آماده ثبت وبلاگ وزین آن نویسنده محترم است.
بدیهی است اقدام شما در ثبت وبلاگتان موجبات هرچه پرمحتواترشدن این حرکت جمعی را فراهم خواهد کرد.
منتظرتان هستیم
هیات برگزاری دومین دوره مسابقه بزرگ وبلاگ نویسی تخصصی معماری
http://bastami.ir/
Gravatar SibeAS Installation equipment and materials Constructional equipment and materials Design
سیب آس ، فروش تجهیزات و مصالح تاسیساتی و فروش مصالح و تجهیزات ساختمانی
http://www.sibeas.com
سلام
با افتخار شما به ضیافت ششم وبلاگ ها با عنوان * معماری زمینه گرا * دعوت می شوید .
سربلند باشید
خبری ازت نیست آقا نصیر
سلام مجدد
غرض از مزاحمت سوتفاهم پیش آمده بود. من الان متوجه شدم که با بلاگ من و به اسم دوستم نظری بزای بلاگ شما گذاشته شده و امان میطلبم از دست شیطنتهای این بشر!!. به هر حال در صورت دیدار در “وین” با هر دوی ما( من . محمد) آشنا خواهید شد.به این ترتیب لازم شد از سر زدن به بلاگم تشکر کنم.. به امید دیدار
سلام نصیر. آیا با ۲۸ روز تاخیر ، مرا در ضیافت پنجم می پذیرید؟
«در ستایش فضا » تقدیم تو باد
Hello! Please e-mail me your contacts. I have a question jack@infansport.ru” rel=”nofollow”>……
Thank you!…
Buy:Accutane.Zyban.Valtrex.Lumigan.Nexium.Human Growth Hormone.Prevacid.Petcam (Metacam) Oral Suspension.100% Pure Okinawan Coral Calcium.Mega Hoodia.Actos.Synthroid.Retin-A.Prednisolone.Zovirax.Arimidex….